Manastir Vaznesenje Gospodnje nalazi se u Ovčarsko-kablarskoj klisuri, oko 18 km jugozapadno od Čačka. Smešten je na levoj obali Zapadne Morave, na uzvišenju iznad reke, okružen gustom šumom. Podignut je najverovatnije u prvoj polovini 17. veka, a prvi put se pominje 1733. godine. U periodu turske vlasti više puta je stradao i obnavljan.
Arhitektonski pripada moravskoj školi: jednobrodna je građevina sa polukružnom apsidom i kupolom. Crkva je zidana kamenom i opekom, a pokrivena kamenim pločama. U unutrašnjosti se nalaze freske iz 1937. godine, dok su starije uništene u požarima i oštećenjima tokom vekova. Posebno se poštuje ikona Vaznesenja Hristovog, zaštitnika manastira.
Manastir je aktivan i muški. Liturgije se služe redovno, a posetioci dolaze radi molitve, mira i prirodnog ambijenta. Deo je čuvene „srpske Svete Gore“, sa desetak manastira u okolini.
